Kαλή Χρονιά

Πολλές Ευχές για Καλή Χρονιά σε όλους και ειδικά στον φίλαθλο κόσμο θέλω να ευχηθώ να μάθει οτι ο αθλητισμός ειναι γιορτή και συμφιλίωση, το να χειροκροτούμε και τον αντίπαλο μας κάνει καλύτερους όλους. Ευχομαι πολλές επιτυχίες στον ελληνικό αθλητισμό.

Αρχή καλή

Καλή αρχή για τους νέους προπονητές του Παναθηναϊκού, με δύο νίκες, μία με τον Ηρακλή με 1-0 και μια στο Europa League με 3-0 επι της Ντιναμό Βουκουρεστίου.
Εχει ελαφρύνει η ομάδα, έχουν λυθεί τα πόδια των παικτών, τρέχουν πιο ανάλαφρα και με την μπάλλα κάτω.
Πολύ καλό το θέαμα χωρίς να αφήνουν να τους ξεφύγει η ουσία, που ειναι το καλό αποτέλεσμα.
Κάποτε, άλλοι προπονητές έλεγαν οτι οι παίκτες πρέπει να το χαίρονται το παιχνίδι, να διασκεδάζουν και να περνάει καλά και ο κόσμος και αυτοί. Πολύ σωστό, αρκει να υπάρχει μια σταθερότητα για να μην υπάρχιε ανησυχία στην εξέδρα κι ετσι να γυρίσει και περισσότερος κόσμος στο γήπεδο.
Νομίζω οτι αμέσως φάνηκε η διαφορά στο πώς παίζει η ομάδα, που ναι μεν δεν ξέχασε τα στοιχεία της εποχής Τεν Κάτε αλλα βελτιώθηκε στα σημεία και εχει λιγότερη νευρικότητα.
Θα υπάρχει και συνέχεια καλή.
Οι δύο πρώην παίκτες του τριφυλλιού, γνώστες του παναθηναϊκού αρώματος για πολλά χρόνια, πάντα ήταν σεμνοί και απλοί, ως άθλητές και ως άνθρωποι. Αυτο μαζι με την εμπειρία τους θα το μεταδώσουν στους παίκτες και θα πετύχουν όλοι μαζί.

Πάει και ο Τεν Κάτε

Παρελθόν αποτελεί ο Ολλανδός τεχνικός από το τριφύλλι.

Η επιλογή αυτή είνα αποκλειστική του ΝίκουΠατέρα, που φέρεται να έχει ζητήσει την απόλυση σαν δώρο για την ονομαστική του εορτή στο συμβούλιο της ΠΑΕ.

Η ανακοίνωση της ΠΑΕ Παναθηναϊκός:
"Η ΠΑΕ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ανακοινώνει ότι σε συνάντηση που είχαν σήμερα ο πρόεδρος, κ. Νικόλας Πατέρας με τον προπονητή της ομάδας, κ. Χενκ τεν Κάτε, συμφώνησαν τη λύση της συνεργασίας τους. Ο πρόεδρος ευχαρίστησε τον προπονητή για τις υπηρεσίες που προσέφερε στην ομάδα και για τη συνεργασία τους και του ευχήθηκε καλή επιτυχία στο μέλλον".

Σίγουρα δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το έργο του και να φτιάξει μια ομάδα όπως αυτός ήθελε και είχε οραματιστεί, αλλά τα πράγματα στο ποδόσφαιρο και ιδιαίτερα στην Ελλάδα είναι κα΄πως δύσκολα, μην πω και περίεργα.

Νέος προπονητής ο Νίκος Νιόπλιας με συνεργατη τον Κριστόφ Βαζέχα.

Εμείς να ευχηθούμε καλή επιτυχία στο έργο τους, αν και αντίπαλα προσκείμενοι και ιδιαίτερα να βελτιώσουν το θέαμα της ομάδος, πράγμα που ευχόμαστε και για τον Ολυμπιακό επίσης!

Η αλήθεια είναι πως πάντα μια αλλαγή προπονητή επιδρά ευνοϊκά στην ψυχολογία και την απόδοση των παικτών. Αναμένουμε λοιπόν το νέο αγωνιστικό πρόσωπο των πρασίνων!

Για την κλήρωση του Μουντιάλ "μπάλλας"

Καλά, δεν υπήρχε περίπτωση ουτε μια στο εκατομμύριο να προέβλεπε κάποιος τον όμιλο της εθνικής Ελλάδας στο Μουντιάλ ποδοσφαίρου του 2010 !
Καλά, την Αργεντινή την ειχα προβλέψει σε συζητήσεις με φίλους αλλα και τη Νιγηρία όχι.
Πώς να μην θυμάμαι εφιαλτικές μέρες Παναγούλια ;
Και οχι τίποτ' άλλο, αλλα απο χθές μέχρι να τελειώσει η διοργάνωση, ποιός αντέχει να ακούει τα αφιερώματα απο τους λάτρεις του Μαραντόνα, δημοσιογράφους, μπλόγκερς και λοιπούς !
Το νούμερο θα προβληθεί περισσότερο κι απ τα δικά μας παιδιά, ετσι επειδή ο κάθε στραβός και γκάου θεωρεί αθλητική ιδιοφυία τον μεθύστακα αργεντίνο.
Πρώτη και τελευταία φορά, γιατι σε αυτο εδω το μπλογκ το όνομα του κλόουν αυτού ειναι απαγορευμένη λέξη. Το θέμα μου δεν ειναι αυτός, αλλα δυό λογάκια για τον όμιλο θέλω να γράψω.
Εχουμε Κορέα, Νιγηρία και Αργεντινή.
Οι Ασιάτες τρέχουν σαν μηχανάκια, οι αφρικάνοι ειναι δυνατοί και αρκετά τεχνίτες, οι λατίνοι ειναι για φάπες. Και ετσι θα μπουν οι δικοί μας μεσα να παίξουν, με θράσος.
Σαν να πήγαν εκει για να τους νικήσουν. Χωρίς καμμία σκέψη ούτε για Χ ουτε για Ψ.
Θα έχει ενδιαφέρον ο όμιλος κι απ οσο ειδα και οι άλλοι όμιλοι δεν θα ειναι αδιάφοροι.
Ηρθαν πάλι 2 απο τους 3 αντιπάλους μας στο πρώτο μουντιάλ που πήγαμε, το 1994, ίσως σαν δεύτερη ευκαιρία.
Κι αυτη τη φορά ελπίζω να μην πάνε σαν τσίρκο του '94 αλλα να μπούν μεσα και το μάτι να πετάει σπίθες. Να χαρούν μπάλλα και να μας κάνουν να ξεχάσουμε το '94. Να έχουμε να μιλάμε για το 2010 !

Παθητικότητα σε διπλό ταμπλό

Δεν θα γράψω διθυράμβους και αναφορές στις χθεσινές νίκες των γαύρων επί των αιωνίων τους αντιπάλων σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ.

Απλά θα ασχοληθώ με ένα πράγμα που μου έκανε μεγάλη εντύπωση και στα δύο ματς.
Ήταν η παθητικότητα των παικτών του βάζελου.
Ιδίως στο ποδόσφαιρο.
Κάτσε ρε, χρόνια πολεμάς να πάρεις αυτό το παλιοπρωτάθλημα το οποίο είναι το μεγαλύτερο δώρο για τον κόσμο σου, μεγαλύτερα ακόμα και από την κατάκτηση του Champions League και μπαίνεις μέσα χωρίς ψυχή και τσαγανό?

"Καλά, με δυό γκολ στο ντερμπυ, πόσα να ζητήσω απ' τον πρόεδρα"?

Οι γέροι του Ολυμπιακού δηλαδή που είναι μες τους τραυματισμούς και στοιχειώνονται από τις "κακές" προετοιμασίες πως παίζουν με περισσότερο τσαμπουκά και μπαίνουν στις φάσεις με δύναμη και εσύ όχι?

Πλάκα πλάκα χρόνιο το πρόβλημα του ΠΑΟ, το σχετικό με τον τσαμπουκά που πρέπει να βγάζει μια ομάδα μάσα στο γήπεδο.

Δυστυχώς, δε πά να 'χεις την εθνική Βραζιλίας ολόκληρη στη σύνθεσή σου, αν δεν παίξεις με πάθος ματσάκι δεν κερδάς!
Αν δεν βρέξεις λώκο, ψάρι δεν τρως!
Και δεν μπορώ να δεχτώ σαν δικαιολογία με καμία δύναμη, το κλίμα τρομοκρατίας και εκφοβισμού που καλλιεργήθηκε πριν τον αγώνα και δημιουργήθηκε κατά τη διάρκειά του.
Τελικά σε ανάλυση που κάνουμε με τους φίλους μου (γαύρους και βάζελους) κατά καιρούς για το ίδιο θέμα, έχουμε αποφανθεί ότι η αιτία της διαφοράς νοοτροπίας μεταξύ των δυό ομάδων δεν οφείλεται σε τίποτε άλλο παρά στο "βάρος" της φανέλας!

Στο μπάσκετ, ομολογώ πως η εμφάνιση του Παναθηναϊκού μου προκάλεσε μεγάλη έκπληξη!
Οκ, μας έχει συνηθίσει σε άσχημες εμφανίσεις σε ματς που όμως τα κέρδιζε με επαγγελματικό τρόπο στα τελευταία λεπτά.
Στο ΣΕΦ δεν έγινε κάτι τέτοιο, αφού οι παίκτες των πρασίνων έμοιαζαν υπνωτισμένοι σε όλο τον αγώνα και κυρίως στο τέλος του, όταν θα περίμενε κανείς να βγουν οι "αυτοματισμοί" που έχει αυτή η ομάδα.
Τίποτα όμως δεν έγινε σαν να είχε συμβιβαστεί με το αποτέλεσμα η ομάδα του Ομπράντοβιτς.
Κακή άμυνα, άσχημες επιλογές στην επίθεση και χαμηλό ποσοστό στα σουτ έξω απ' τη γραμμή των τριών πόντων ήταν τα στοιχεία που έκριναν τον αγώνα υπέρ του Ολυμπιακού.

Πάντως ο Ολυμπιακός και στους δύο αγώνες δεν ήταν κακός, αλλά δεν ήταν και ομάδα φόβητρο. Και το σκορ δεν είχε φτάσει σε ύψη απαγορευτικά για οποιαδήποτε αντίδραση.

Αυτά είχα μόνο να αναλύσω για την ώρα...

Eις διπλούν

Διπλή πράσινη πίκρα. Λεπτομέρειες τώρα. Δε βαριέσαι.

Derby duplex

Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2009 :

Δύο ντέρμπι κοκκινοπράσινα, ενα στο ποδόσφαιρο και ενα στο μπάσκετ, δίπλα ακριβώς.

Ολος ο Πειραιάς σε κινητοποίηση υποθέτω.

Μερικές σκέψεις.

Πρώτα απ' όλα θέλω να κατέβουν και οι τέσσερις ομάδες ΠΛΗΡΕΙΣ.

Καμμία απουσία, πλήρης σύνθεση, ωστε να δούμε όλο όσο μπορούν να βγάλουν στο χορτάρι, ή στο παρκέ.

Για το χορτάρι, ειναι και θέμα κορυφής της βαθμολογίας.

Eιναι ματς που θα κριθεί κυρίως στην ψυχολογία.

Αμφότεροι πιστεύουν οτι αν κερδίσουν θα κάνουν καλά Χριστούγεννα απολαμβάνοντας την κορυφή. Κανείς δεν σκέφτεται τα υπόλοιπα ματς της χρονιάς. Λες και οι άλλοι δεν υπάρχουν.

Θεωρητικά οι πράσινοι θα κατέβουν πιο ξεκούραστοι αφου δεν ειχαν ευρωπαϊκό ματς και ειχαν ανάγκη να ξεκουραστούν οι διεθνείς. Δεν εναι και λίγοι οι διεθνείς του ΠΑΟ.

Αν δεν υπάρξουν φαινόμενα τρομοκρατίας θα παίξουν μπάλλα, αν γίνει ζούγκλα, δεν ξερεις, μπορεί και να τους γυρίσει ανάποδα και να αποδώσουν ακόμα καλύτερα.

( Αρκεί να ειναι 50-50 η διαιτησία, πράγμα που ακούγεται γραφικό )

Δίνω πιθανότητες για νίκη απο 40 εως 60%

Θεωρητικά πάλι, οι κόκκινοι έχουν κάποιο άγχος λόγω πίεσης απο προηγούμενα αποτελέσματα αλλα και απο τις απουσίες βασικών που απ οτι φαίνεται θα έχουν.

Αυτο ομως δε λέει και πολλά γιατι η έδρα τους ειναι δυνατή.

Θα ειναι προσεκτικοί επειδη φέτος σέβονται περισσότερο τον Παναθηναϊκό απ οτι άλλοτε.

Λείπει το γρήγορο γκολ απο αυτη την ομάδα. Οταν το καταφέρνουν αυτο συχνά, θα εχουν περισσότερες πιθανότητες να βγαίνουν νικητές. Απο την άλλη και η υπομονή ειναι μεγάλο όπλο. Με παίκτες φέτος που καλύπτουν καλύτερα τους χώρους στο γήπεδο, εχουν πιθανότητες για νίκη, δινω απο 48% εως 55%

Η ισοπαλία ειναι το πιο πιθανό αποτέλεσμα.

Στο παρκέ, ο πληγωμένος γηπεδούχος θα επιδιώξει στο ΣΕΦ να ειναι πιο ευέλικτος και να παίξει το δικό του παιχνίδι, άσχετα με το τι θα κάνει ο Παναθηναϊκός που ετσι κι αλλιώς δείχνει να εχει έτοιμες εναλλακτικές λύσεις σε οτι κι αν κάνει ο αντίπαλος.

Δεν ειναι αχτύπητος ο Πρωταθλητής (ξανά) Ευρώπης και δεν θα εχει εύκολο βράδι.

Και εδω ισχύει το τι θα ΄συμβεί αν γίνει ζούγκλα το ΣΕΦ.

Πιστεύω οτι θα δούμε πολυ καλό μπάσκετ που θα λήξει στους 80 πόντους.

Μόνη ελπίδα του Ολυμπιακού ειναι να κρατήσει το σκόρ χαμηλά, κάτω απο τους 63 πόντους και να μην κάνει ουτε ενα λάθος ! Το run and gun παιχνίδι επίσης ειναι ενα μεγάλο ρίσκο που εχει μικρές πιθανότητες να βγει, αφου ετσι θα πάμε σε πολυ υψηλό σκορ, πράγμα που ευνοεί τον Παναθηναϊκό. Αλλα ίσως εχουν 17/21 τρίποντα και 31/37 δ'ιποντα, ποσοστά για όσκαρ και τότε θα πρέπει οι πράσινοι να κυνηγάνε το σκόρ.

Αν όμως ξεκινήσει με 2 στα 9 τρίποντα, τότε άστα !

Ενα ματς σαν τελικός Ευρωλίγκας, όπου κάθε πρόβλεψη ειναι ρίσκο.

Ωστόσο προβλέπω νίκη του ΠΑΟ με ενα σκορ στο 77-82

Ευχομαι να χαρούμε όλοι τις 4 απο τις καλύτερες ομάδες που διαθέτει η Ελλάδα.

Άλκμααρ - Ολυμπιακός 0-0

Κατάφερε τελικά να πάρει έναν βαθμό ο γαύρος από την Ολλανδική ομάδα στον χθεσινοβραδινό αγώνα!
Και λέω κατάφερε γιατί, αν δεν μπορέις να νικήσεις (με τις όποιες απουσίες σου) μια τέτοια ομάδα ποιά θα νικήσεις, τα Γιάννενα (ΧΑΧΑ)?
Λοιπόν, το μάτς δεν μπορώ να πω πως ήταν κακό, σχεδόν ανοιχτό παιχνίδι με πολλές φάσεις και τους Ολλανδούς να πιέζουν και να δημιουργούν πολλές ευκαιρίες. Το ίδιο όμως και για τους Πειραιώτες που είχαν αξιοσημείωτες ευκαιρίες για να σκοράρουν κυρίως από αντεπιθέσεις.
Παρά τις ιδιότροπες καιρικές συνθήκες με τη συνεχόμενη βροχόπτωση και το δυνατό αέρα οι ομαδες προσπάθησαν να παίξουν μπαλίτσα.
Το τελικό 0-0 φαίνεται να είναι το δικαιότερο αποτέλεσμα τελικά.



Στον άλλο αγώνα ή Άρσεναλ νίκησε 2-0 την Σταντάρ και πλέον η βαθμολογία έχει διαμορφωθεί ώς εξής έπειτα από 5 αγώνες:
1) Άρσεναλ          13 βαθμους
2) Ολυμπιακός      7 βαθμούς
3) Σταντάρ Λιέγης 4 βαθμούς
4) Άλκμααρ           3 βαθμοί
Στην επόμενη και τελευταία αγωνιστική η Σταντάρ υποδέχεται την Άλκμααρ σε ένα ματς του οποίου ο νικητής σιγουρεύει τη συμμετοχή στο Europa League ή στην περίπτωση της Σταντάρ ακόμα και την πρόκριση στην επόμενη φάση του Championw League, αν βέβαια χασει ο Ολυμπιακός από την Άρσεναλ.
Στο άλλο μάτς ο γαύρος υποδεχεται τους αδιάφορους Λονδρέζους και θέλει μόνο μια ισοπαλία για να περάσει στα νοκ-αουτ παιχνίδια. Οι αδιάφοροι άγγλοι πάντως αναμένεται να παραταχθούν με πολλές αλλαγές για να ξεκουραστούν οι βασικοί και να πάρουν ευκαιρίες οι αναπληρωματικοί.
Παγίδα λίγο γιατί και οι αναπληρωματικοί θέλουν να αποδείξουν την αξία τους οπότε δεν πιστεύω να "αφήσουν" το παιχνίδι..
Κατά τ' άλλα ο Κούμαν στις δηλώσεις του υποστήριξε πως ο Ολυμπιακός δυσκόλεψε την ομάδα του και έπαιξε πιο σκληρά!!! Ποιός ο γαύρος με το Ζαϊρί το Μαρέσκα και τ' άλλα παιδιά που προτιμούν το θέατρο από το τζαρτζάρισμα... Άλλα είδαμε χτες και αυτό ακριβώς σκεφτόμουν πως αν παίζαμε με τη δύναμη και το πάθος που είχαν οι της Άλκμααρ, θα είχαμε ρίξει κανα δυό μπαλάκια για πλάκα...

Αλλά η είδηση που με ενθουσίασε σήμερα είναι η δήλωση του Ότο, πως μετά το Μουντιάλ θα αποχωρήσει από την εθνική ή την προπονητική γενικότερα!!!
Υπόμονή παιδιά, λίγο ακόμα έμεινε, κουραγιο!!!
Αν και μεταξύ μας, όλο και κάποιοι καλοθελητάδες αλλά και αγαπημένοι του παίκτες θα βρεθούν και θα πέσουν δακρυσμένοι στα πόδια του να τον μεταπείσουν!
Και να σας πω και το πιο εφιαλτικό?
Μπορεί να τα καταφέρουν!!!

Μία σου και μία μου

Ισοπαλία εσυ, ισοπαλία κι εγω.
Να μη μείνεις παραπονεμένος.
Μετά μη λέει κανείς οτι φταίνε οι παράγκες.
Καλα, μπορεί και να φταίνε δε λέω, μα ξέρω οτι ειδικά οταν ο άλλος εχει σκοντάψει κι εσυ εχεις ματς στην έδρα σου, πάς και το καθαρίζεις, δεν υπάρχουν δικαιολογίες.
Τον Μάϊο να μην κλαίνει οι γνωστοί γκρινιάρηδες οπαδοί οτι ηταν ζημιά η ήττα πχ στο ντέρμπι του Απριλίου, γιατι μπορεί οι μείον 2 βαθμοί του Νοεμβρίου να ειναι το ίδιο καθοριστικοί.
Ξεχνάνε ρε παιδί μου, ξεχνάνε οι οπαδοί, πού να θυμούνται τώρα τον Νοέμβρη του 2009 τι ειχε γίνει, ξεχνάνε, θυμούνται μόνο τα πρόσφατα, κατα τα άλλα όμως εξακολουθούν να ειναι ειδήμονες του ποδοσφαίρου.
Ειναι οι ίδιοι ειδήμονες που πανηγύρισαν την πρόκριση της εθνικής στο Μουντιάλ, αλλα πολύ εύκολα θα μουτζώσουν τον Τζιώλη, παρεμπιπτόντως ο Τζιώλης θα πάει Μουντιάλ αλλα δεν παίζει στην ομάδα του, και αυτο μπερδεύει μερικούς "παναθηναϊκάρες".
Οι ίδιοι με την κοντή μνήμη θα μουτζώσουν το ίδιο εύκολα και τον Οτο αν φάει τριάρες.
Και μετά θα λένε "να φύγει".
Οι ίδιοι καβλώνουν μόνο με τα ντέρμπι και δεν παρακολουθούν κανένα άλλο άθλημα παρα μόνο αν μάθουν οτι κέρδισε η ομάδα τους τον αιώνιο αντίπαλο.
Ομως δεν θα θυμούνται τις ισοπαλίες με Καβάλα, Αστέρα, Γιάννενα, κλπ κλπ
Ξεχνάνε ρε παιδι μου, ξεχνάνε.

Πάμε Μουντιάλ !!!

Καλα, δεν το πιστεύω.
Κάναμε τα εύκολα, δύσκολα και τελευταία ωρα πήραμε παλληκαρίσια πρόκριση σε μπαράζ, νικώντας την Ουκρανία εκει μεσα με 0-1 στη ρεβάνς του άψυχου 0-0.

Δεν ειχα γράψει κατι, βαριόμουν κιόλας, έτρεχα και με άλλα, μα να που τωρα αυτο το ευχάριστο νέο δίνει κάποια χαμόγελα στους Ελληνες.
Ο Ρεχάγκελ έκλεισε 100 ματς με την εθνική Ελλάδας και το γιόρτασε με πρόκριση σε Μουντιάλ !
Αυτά ειναι !
Φαντάσου να το κερδίσει κιόλας το Μουντιάλ -λέμε τώρα- τι εχει να γίνει.
Για χρόνια θα μιλάνε γι αυτόν.
Εντάξει ώπα, οκ να μην το παρακάνω, δεν ήμουν ποτέ προσωπολάτρης ετσι απλά.
Δεν θα γίνω τώρα.
Μας έβγαλε την ψυχή ο μπαρμπα Οττο αλλα αντε χαλάλι, μια χαρά τα κατάφερε η ομάδα του και μου φερε προσωρινά μνήμες απο τον Γιαννακόπουλο, τον Βρύζα, Δέλλα, Ντέμη, και κείνα τα ματς του Euro2004 αν και δεν υπάρχει σύγκριση σωστή.
Τέτοια ωρα, τέτοια λόγια, ο ενθουσιασμός ειναι μεγάλος.

Ομως καλύτερα να ρωτήσουν τον Ομπράντοβιτς πώς να διαχειριστούν τη χαρά μιας κατάκτησης. Τα κεφάλια κάτω και δουλειά ! Δεν τέλειωσε τίποτα ακόμη.
Χρωστάμε καλές εμφανίσεις και νίκες και γκόλ για να ξεπλυθεί η ντροπή του θίασου του Αλκέτα το 1994 στις ΗΠΑ.

Σεμνά και ταπεινά για να μη πάθουμε πάλι πλάκες.
Να 'χουν την υγεία τους τα παιδιά να παίξουν, ο Τζόρβας, ο Σαλπιγγίδης, ο Γκέκας, ο Κατσουράνης, ο Μώρας, ο Νίνης, ο Τοροσίδης, ο Σαμαράς όλοι !
Θα θελα να ειμαι ο Δέλλας τώρα, ή ο Μπασινάς, η εστω, κάποιος φροντιστής της ομάδας του 2004.
Απολαυστικά σε εναν καναπέ να έρχονται στο νού μου στιγμές θριάμβων τότε και να ονειρεύομαι νέες τέτοιες στιγμές, ξέροντας όμως πόσο δύσκολη ειναι η διαδρομή ως να φτάσει μια ομάδα ψηλά, να κρατηθεί σε ψηλό επίπεδο και να αποδίδει αξιοπρεπές θέαμα μαζι με ουσία με πάθος, με μέταλλο.

Το εύχομαι λοιπόν, και τ' ονειρεύομαι, να πάνε εκει και να πετύχουν.
Ραντεβού στη νότια Αφρική το 2010 !

Σέντρες !

Ειδα το ματσάκι ΠΑΟΚ-Ξάνθη χτες.
Μάλιστα ήθελα να γράψω κατι σχετικά και μη μου πει κανεις οτι ειμαι φίλαθλος του καναπέ, γιατι εκτός του οτι δεν ειμαι πάντα στον καναπέ, φροντίζω να παρακολουθώ πολλά αθλήματα και πολλές ομάδες και αθλητές κι αθλήτριες.
Παίζανε λοιπόν κι ο ΠΑΟΚ φαινόταν να έχει μια υπεροχή που κάτι δεν άφηνε να μετουσιωθεί αυτη σε γκόλ. Ηταν κι η Ξάνθη καλή, δε λέω. Εβρεχε κιόλας, κρύο βράδι χτες.
Βλεπόταν το μάτς, ειχε πάθος, τρέξιμο, τέχνη ... εεε γκούχχχ οκέϊ απο τέχνη ντάξ οτι μπορούσαν έκαναν και οι 22 + 2 οι προπονητές.
Εφτανε λοιπόν ο μΠΑΟΚ όξω απ τη μεγάλη περιοχή, ενας εκει πλάγια, σέντρα, πάρτον κάτω τον κομήτη του Χάλεϊ που πέρναγε ξυστά απο εναν δορυφόρο του Κρόνου.
Αλλη σέντρα μετα απο λίγο, απο αριστερά, πάρτον κάτω τον τηλεπικοινωνιακό δορυφόρο της Τανζανίας.
Καλά, λέω, μια σέντρα δεν ειναι άξιοι να βγάλουν της προκοπής ;

Με αυτα και με κεινα φτάσαμε στο 76' για να δω μια κάπως καλή σέντρα αλλα χωρίς αποτέλεσμα και πάλι. Λέω οκ ο Σάντος πρέπει να τους μάθει να κάνουν σέντρες σωστές, στην ωρα τους, στον στόχο τους, ήρεμα και σίγουρα.

Με την Ξάνθη μάλλον να θέλει να μην χάσει, φτάσαμε στο 93' και κάτι και έγινε μια σέντρα επιτέλους της προκοπής που βρήκε μόνο του τον υψηλόσωμο Ιβιτς πού έβαλε ΓΚΟΛ με την μπάλλα να μην βρίσκει δίχτυα, αλλα να εχει περάσει την γραμμή, οπότε ΓΚΟΛ και πανηγύρια και θα θελα να μαι παοκτζής μέσα εκει σε τέτοια ματς.

Αλλα ρε παιδιά... πού πάτε, πού πάμε, αν δεν εχουν μάθει να κάνουν καλή κυκλοφορία μπάλλας, μεταβιβάσεις και σέντρες που και αυτές ειναι μεσα στο μενού ;

Δυό στραπάτσα απανωτά!

Τι ήταν κι αυτή η εβδομάδα...
Μια στας Σέρρας μας κάθησαν στο στομάχι οι τρεις ακανέδες που φάγαμε (καταραμένη καραμανλική περιφέρεια) και μια στη Μάλαγα!
Όχι τίποτε άλλο δε μάθαμε και ποιό είναι το τοπικό γλυκό και σπεσιαλιτέ της ισπανικής πόλης!
Α! Απ' ότι διάβασα, η σπεσιαλιτέ που δοκίμασε και ο κατά γενική ομολογία εφέτος "Θρύλος", είναι το Rabo de Toro a la rondena που σημαίνει Ουρά Ταύρου κάπως!!!
Κι αυτό μας κάθησε στον ουρανίσκο!

Για το ποδόσφαιρο δε φοβάμαι!
Ακόμα και 'φέτος πιστεύω πως θα το πάρουμε το πρωτάθλημα.
Όχι τόσο γιατί πιστεύω στις δυνατότητες της ομάδας, όσο πιστεύω στην ανικανότητα των άλλων (βλέπε ΠΑΟ) που έχουν μια μοναδική ικανότητα ακόμα και ολόκληρη τη Μπατρσελόνα να ντύσουν στα πράσινα, να χάσουν το πρωτάθλημα!

Στο μπάσκετ, δε νομίζω πως θα μπορούσαμε ποτέ να χτυπήσουμε τον βάζελο, όσο έχει αυτόν τον πανούργο Σέρβο στον πάγκο του. Ακόμα και αν γίνει το θαύμα (λέμε τώρα) θα είναι επειδή εκείνοι το επέτρεψαν και όχι επειδή το πήραμε με την αξία μας.
Έχουμε πολύ δρόμο ακόμα προς αυτή την κατεύθυνση.
Τα πρώτα βήματα θα είναι να φύγει ο....Δράκος και να έρθει ένας προπονητής!
Δεύτερο να βγει ο Παπαλουκάς στη σύνταξη!
Μετά βλέπουμε...



Να δούμε τι θα μας ξημερώσει και το επερχόμενο ΣΚ και εδώ είμαστε..
Μέχρι τότε υπομονή!

ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΗΜΕΡΑ

Με το καλημέρα, σαν νέος συντάκτης του παρόντος ιστολογίου, μου έγινε και το πρώτο δώρο και δεν είναι άλλο από το - κάτι σαν ανάποδο ψαλίδι με ίσως σουτ, πλασέ ή κάτι που πάει προς τα δίχτυα βασανιστικά, ακουμπάει δοκάρι, δεν προλαβαίνει να καταλάβει ότι προφταίνει να διώξει την μπάλα ο αμυντικός του Εργοτέλη που έρχεται απ' το άουτ - γκολ του Ντουντού στο τελείωμα του ματς με την Κρητική ομάδα!
Κρατάμε σαν θετικό τους τρείς βαθμούς και το γεγονός πως ο διερμηνέας του Ζίκο αρχίζει να καταλαβαίνει περισσότερο τα βαριά πορτογαλέζικα της βραζιλιάνικης διαλέκτου!
Κατά τ' άλλα ο ΠΑΟΚ δε νομίζω να μου κάνει και δεύτερο δωράκι αφού συνήθως στην Αθήνα τα χάνει λίγο σαν ψάρι έξω απ' το νερό!
Βέβαια ποτέ δεν ξέρεις και η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, λένε...

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον tzonako και καλώς σας βρήκα!

Μπούρδες

Ακούω ραδιόφωνο, αθλητικά, συχνά.
Τον τελευταίο καιρό ακούω Αρρένα Ράδιο 89.2 αλλα βάζω και ΕΡΑ-Σπορ και ΑΝΤ1 και μερικές φορές κι άλλους. Μου αρέσει να ακούω όμορφες συζητήσεις και διάφορα νεα ομάδων και αθλημάτων. Να εξηγούμαι, δεν ακούω μόνο για ποδόσφαιρο.
Και να γιατί :
Λέγανε λοιπόν σε ενα σταθμό δύο ( αλήτες-ρουφιάνοι ) οτι τώρα που δεν πέρασε απ' ευθείας η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου στο Μουντιάλ κι ενω έφερε στην τελευταία αγωνιστική το Ισραήλ ισοπαλία στην Ελβετία, τώρα -λέγανε- φαίνεται πόσο οδυνηρή ηταν η ισοπαλία στη Μολδαβία.
Μάλιστα... σωστό.
Αλλα ξέχασαν οι επιστήμονες οτι πριν απο αυτο το ματς, ειχαμε παίξει δύο φορές με την Ελβετία και χάσαμε και τις δύο !

Και ρωτάω τωρα εγω : Γιατι ρε μάγκες ητανε πιο οδυνηρή η Μολδαβία απο την Ελβετία ;;;;

Δεν πέσαμε στον πιο εύκολο όμιλο ; Πέσαμε.
Δεν σκόνταψε η Ελβετία με το Λουξεμβούργο εντός ;;; και το σκόνταμμα !
Δεν παίξαμε κι εμει με Ελβετία ; Κερδίσαμε ; ΟΧΙ

Εμ, αντε και ρε παιδιά, αντε και ... μη μας πρήζετε φιλόσοφοι της μπάλλας !

Του Αλβέρτη

Η βραδιά για την επίσημη αποχώρηση του φραγκίσκου Αλβέρτη απο την ενεργό δράση με βρήκε εκει, ανάμεσα σε χιλιάδες φίλους που μερικοί ισως δεν ηταν καν φαν του Παναθηναϊκού αλλα αγαπούν το μπάσκετ.
Παιδάκια με όλη την οικογένειά τους και ζευγαράκια και απ' όλες τις ηλικίες άνθρωποι έτρεξαν να αποχαιρετήσουν εναν θρύλο, εναν τυχερό και άξιο αθλητή με μιά καριέρα - όνειρο.

Ποιός άλλος θα μπορούσε να εχει τέτοια καριέρα ;
Με τόσους τίτλους και με 5 ευρωπαϊκά τρόπαια ;
Συμπαίκτης με μεγάλα ονόματα του παγκόσμιου μπάσκετ, μέλος της εθνικής ομάδας και αρχηγός δικαιωματικά με μιά παρουσία πληθωρική αν και θα προτιμούσα στο τέλος του να ειναι κανονικά ενεργός με κανονικές συμμετοχές στην τελευταία περίοδο.



Ομως έπρεπε να γίνει χώρος για νέους, έπρεπε να δείξει σε νέους τον δρόμο της επιτυχίας, σε αυτο το μεγάλο σχολείο που έφερε το ελληνικό μπάσκετ στην κορυφή τα τελευταία 15 χρόνια και όχι μόνο.
Το φιλικό με την φιναλίστ σπουδαία ομάδα της ΤΣΣΚΑ Μόσχας ήταν μιά γιορτή με πολύ φώς, πολύ κόσμο, πολύ μπάσκετ, πολύ Αλβέρτη, πολύ χειροκρότημα και ... πολύ νεα ομάδα.
Είδαμε κατι απο την ομάδα της χρονιάς 2009-2010.
Ενδιαφέρον, πάλι ο Ομπράντοβιτς θα βγάλει στο παρκέ κάτι διαφορετικό, όχι ριζικά νέο αλλα πιο φρέσκο σίγουρα. Ενας Καλάθης χάρμα οφθαλμών, Σερμαντίνι πολυ καλός, Πέκοβιτς ορεξάτος, Σπανούλης μια ζωή ο ίδιος σούπερ, Διαμαντίδης χαλαρός αλλα Διαμαντίδης, Τέπιτς ωραίος αθλητής, μεγάλα χέρια και καλό μπάσκετ, και απο κει και περα οι άλλοι, Βεργίνης, Νίκολας, Περπέρ ο σταθερός και ... Αλβέρτης η "παραφωνία" αφου αυτός δεν θα ξαναπαίξει.
Κι όμως ισως θα μπορούσε αν ήθελε να βγάλει μιά γερή χρονιά ακόμα.
Ειναι απο μιά πάστα αθλητών που μπορεί να αντέξει στο χρόνο, επειδή το θέλει, επειδή το ζεί.
Τωρα η φανέλα του θα κρέμεται εκει πάνω για χρόνια τιμητικά.


Το τελικό 82-69 δεν ειχε σημασία όσο ολη η γιορτή.
Ο Φράγκι θα θέλει φορτηγάκι για να μεταφέρει ολα τα βραβεία και δώρα που δέχτηκε.
Κι εμείς ενα φορτηγό αναμνήσεις.