Σέντρες !

Ειδα το ματσάκι ΠΑΟΚ-Ξάνθη χτες.
Μάλιστα ήθελα να γράψω κατι σχετικά και μη μου πει κανεις οτι ειμαι φίλαθλος του καναπέ, γιατι εκτός του οτι δεν ειμαι πάντα στον καναπέ, φροντίζω να παρακολουθώ πολλά αθλήματα και πολλές ομάδες και αθλητές κι αθλήτριες.
Παίζανε λοιπόν κι ο ΠΑΟΚ φαινόταν να έχει μια υπεροχή που κάτι δεν άφηνε να μετουσιωθεί αυτη σε γκόλ. Ηταν κι η Ξάνθη καλή, δε λέω. Εβρεχε κιόλας, κρύο βράδι χτες.
Βλεπόταν το μάτς, ειχε πάθος, τρέξιμο, τέχνη ... εεε γκούχχχ οκέϊ απο τέχνη ντάξ οτι μπορούσαν έκαναν και οι 22 + 2 οι προπονητές.
Εφτανε λοιπόν ο μΠΑΟΚ όξω απ τη μεγάλη περιοχή, ενας εκει πλάγια, σέντρα, πάρτον κάτω τον κομήτη του Χάλεϊ που πέρναγε ξυστά απο εναν δορυφόρο του Κρόνου.
Αλλη σέντρα μετα απο λίγο, απο αριστερά, πάρτον κάτω τον τηλεπικοινωνιακό δορυφόρο της Τανζανίας.
Καλά, λέω, μια σέντρα δεν ειναι άξιοι να βγάλουν της προκοπής ;

Με αυτα και με κεινα φτάσαμε στο 76' για να δω μια κάπως καλή σέντρα αλλα χωρίς αποτέλεσμα και πάλι. Λέω οκ ο Σάντος πρέπει να τους μάθει να κάνουν σέντρες σωστές, στην ωρα τους, στον στόχο τους, ήρεμα και σίγουρα.

Με την Ξάνθη μάλλον να θέλει να μην χάσει, φτάσαμε στο 93' και κάτι και έγινε μια σέντρα επιτέλους της προκοπής που βρήκε μόνο του τον υψηλόσωμο Ιβιτς πού έβαλε ΓΚΟΛ με την μπάλλα να μην βρίσκει δίχτυα, αλλα να εχει περάσει την γραμμή, οπότε ΓΚΟΛ και πανηγύρια και θα θελα να μαι παοκτζής μέσα εκει σε τέτοια ματς.

Αλλα ρε παιδιά... πού πάτε, πού πάμε, αν δεν εχουν μάθει να κάνουν καλή κυκλοφορία μπάλλας, μεταβιβάσεις και σέντρες που και αυτές ειναι μεσα στο μενού ;

Δυό στραπάτσα απανωτά!

Τι ήταν κι αυτή η εβδομάδα...
Μια στας Σέρρας μας κάθησαν στο στομάχι οι τρεις ακανέδες που φάγαμε (καταραμένη καραμανλική περιφέρεια) και μια στη Μάλαγα!
Όχι τίποτε άλλο δε μάθαμε και ποιό είναι το τοπικό γλυκό και σπεσιαλιτέ της ισπανικής πόλης!
Α! Απ' ότι διάβασα, η σπεσιαλιτέ που δοκίμασε και ο κατά γενική ομολογία εφέτος "Θρύλος", είναι το Rabo de Toro a la rondena που σημαίνει Ουρά Ταύρου κάπως!!!
Κι αυτό μας κάθησε στον ουρανίσκο!

Για το ποδόσφαιρο δε φοβάμαι!
Ακόμα και 'φέτος πιστεύω πως θα το πάρουμε το πρωτάθλημα.
Όχι τόσο γιατί πιστεύω στις δυνατότητες της ομάδας, όσο πιστεύω στην ανικανότητα των άλλων (βλέπε ΠΑΟ) που έχουν μια μοναδική ικανότητα ακόμα και ολόκληρη τη Μπατρσελόνα να ντύσουν στα πράσινα, να χάσουν το πρωτάθλημα!

Στο μπάσκετ, δε νομίζω πως θα μπορούσαμε ποτέ να χτυπήσουμε τον βάζελο, όσο έχει αυτόν τον πανούργο Σέρβο στον πάγκο του. Ακόμα και αν γίνει το θαύμα (λέμε τώρα) θα είναι επειδή εκείνοι το επέτρεψαν και όχι επειδή το πήραμε με την αξία μας.
Έχουμε πολύ δρόμο ακόμα προς αυτή την κατεύθυνση.
Τα πρώτα βήματα θα είναι να φύγει ο....Δράκος και να έρθει ένας προπονητής!
Δεύτερο να βγει ο Παπαλουκάς στη σύνταξη!
Μετά βλέπουμε...



Να δούμε τι θα μας ξημερώσει και το επερχόμενο ΣΚ και εδώ είμαστε..
Μέχρι τότε υπομονή!

ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΗΜΕΡΑ

Με το καλημέρα, σαν νέος συντάκτης του παρόντος ιστολογίου, μου έγινε και το πρώτο δώρο και δεν είναι άλλο από το - κάτι σαν ανάποδο ψαλίδι με ίσως σουτ, πλασέ ή κάτι που πάει προς τα δίχτυα βασανιστικά, ακουμπάει δοκάρι, δεν προλαβαίνει να καταλάβει ότι προφταίνει να διώξει την μπάλα ο αμυντικός του Εργοτέλη που έρχεται απ' το άουτ - γκολ του Ντουντού στο τελείωμα του ματς με την Κρητική ομάδα!
Κρατάμε σαν θετικό τους τρείς βαθμούς και το γεγονός πως ο διερμηνέας του Ζίκο αρχίζει να καταλαβαίνει περισσότερο τα βαριά πορτογαλέζικα της βραζιλιάνικης διαλέκτου!
Κατά τ' άλλα ο ΠΑΟΚ δε νομίζω να μου κάνει και δεύτερο δωράκι αφού συνήθως στην Αθήνα τα χάνει λίγο σαν ψάρι έξω απ' το νερό!
Βέβαια ποτέ δεν ξέρεις και η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, λένε...

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον tzonako και καλώς σας βρήκα!

Μπούρδες

Ακούω ραδιόφωνο, αθλητικά, συχνά.
Τον τελευταίο καιρό ακούω Αρρένα Ράδιο 89.2 αλλα βάζω και ΕΡΑ-Σπορ και ΑΝΤ1 και μερικές φορές κι άλλους. Μου αρέσει να ακούω όμορφες συζητήσεις και διάφορα νεα ομάδων και αθλημάτων. Να εξηγούμαι, δεν ακούω μόνο για ποδόσφαιρο.
Και να γιατί :
Λέγανε λοιπόν σε ενα σταθμό δύο ( αλήτες-ρουφιάνοι ) οτι τώρα που δεν πέρασε απ' ευθείας η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου στο Μουντιάλ κι ενω έφερε στην τελευταία αγωνιστική το Ισραήλ ισοπαλία στην Ελβετία, τώρα -λέγανε- φαίνεται πόσο οδυνηρή ηταν η ισοπαλία στη Μολδαβία.
Μάλιστα... σωστό.
Αλλα ξέχασαν οι επιστήμονες οτι πριν απο αυτο το ματς, ειχαμε παίξει δύο φορές με την Ελβετία και χάσαμε και τις δύο !

Και ρωτάω τωρα εγω : Γιατι ρε μάγκες ητανε πιο οδυνηρή η Μολδαβία απο την Ελβετία ;;;;

Δεν πέσαμε στον πιο εύκολο όμιλο ; Πέσαμε.
Δεν σκόνταψε η Ελβετία με το Λουξεμβούργο εντός ;;; και το σκόνταμμα !
Δεν παίξαμε κι εμει με Ελβετία ; Κερδίσαμε ; ΟΧΙ

Εμ, αντε και ρε παιδιά, αντε και ... μη μας πρήζετε φιλόσοφοι της μπάλλας !

Του Αλβέρτη

Η βραδιά για την επίσημη αποχώρηση του φραγκίσκου Αλβέρτη απο την ενεργό δράση με βρήκε εκει, ανάμεσα σε χιλιάδες φίλους που μερικοί ισως δεν ηταν καν φαν του Παναθηναϊκού αλλα αγαπούν το μπάσκετ.
Παιδάκια με όλη την οικογένειά τους και ζευγαράκια και απ' όλες τις ηλικίες άνθρωποι έτρεξαν να αποχαιρετήσουν εναν θρύλο, εναν τυχερό και άξιο αθλητή με μιά καριέρα - όνειρο.

Ποιός άλλος θα μπορούσε να εχει τέτοια καριέρα ;
Με τόσους τίτλους και με 5 ευρωπαϊκά τρόπαια ;
Συμπαίκτης με μεγάλα ονόματα του παγκόσμιου μπάσκετ, μέλος της εθνικής ομάδας και αρχηγός δικαιωματικά με μιά παρουσία πληθωρική αν και θα προτιμούσα στο τέλος του να ειναι κανονικά ενεργός με κανονικές συμμετοχές στην τελευταία περίοδο.



Ομως έπρεπε να γίνει χώρος για νέους, έπρεπε να δείξει σε νέους τον δρόμο της επιτυχίας, σε αυτο το μεγάλο σχολείο που έφερε το ελληνικό μπάσκετ στην κορυφή τα τελευταία 15 χρόνια και όχι μόνο.
Το φιλικό με την φιναλίστ σπουδαία ομάδα της ΤΣΣΚΑ Μόσχας ήταν μιά γιορτή με πολύ φώς, πολύ κόσμο, πολύ μπάσκετ, πολύ Αλβέρτη, πολύ χειροκρότημα και ... πολύ νεα ομάδα.
Είδαμε κατι απο την ομάδα της χρονιάς 2009-2010.
Ενδιαφέρον, πάλι ο Ομπράντοβιτς θα βγάλει στο παρκέ κάτι διαφορετικό, όχι ριζικά νέο αλλα πιο φρέσκο σίγουρα. Ενας Καλάθης χάρμα οφθαλμών, Σερμαντίνι πολυ καλός, Πέκοβιτς ορεξάτος, Σπανούλης μια ζωή ο ίδιος σούπερ, Διαμαντίδης χαλαρός αλλα Διαμαντίδης, Τέπιτς ωραίος αθλητής, μεγάλα χέρια και καλό μπάσκετ, και απο κει και περα οι άλλοι, Βεργίνης, Νίκολας, Περπέρ ο σταθερός και ... Αλβέρτης η "παραφωνία" αφου αυτός δεν θα ξαναπαίξει.
Κι όμως ισως θα μπορούσε αν ήθελε να βγάλει μιά γερή χρονιά ακόμα.
Ειναι απο μιά πάστα αθλητών που μπορεί να αντέξει στο χρόνο, επειδή το θέλει, επειδή το ζεί.
Τωρα η φανέλα του θα κρέμεται εκει πάνω για χρόνια τιμητικά.


Το τελικό 82-69 δεν ειχε σημασία όσο ολη η γιορτή.
Ο Φράγκι θα θέλει φορτηγάκι για να μεταφέρει ολα τα βραβεία και δώρα που δέχτηκε.
Κι εμείς ενα φορτηγό αναμνήσεις.

Το τρίο και ο σοφός και δυστυχώς

Ρε παιδιά μα την αλήθεια δεν ήθελα να ασχοληθώ καν.Αυτη την εκπομπή εχω πάψε να τη βλέπω εδω και 3-4 χρόνια.
Μιλάω για την λεγόμενη ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ο θεός να την κάνει ή αν θέλετε αφαιρέστε το γράμμα Θ να βγει το πώς θα πρεπε να λέγεται.
Χτες βράδι έτυχε να δω πριν πάω για ύπνο, αναλύσεις φάσεων του κ.Βαρούχα νομιζω πώς τονλέν αυτόν, κι απέναντι τρείς παλαίμαχοι, Μίχος, Καραγκιοζόπουλος, Καρούλιας, κατι σαν εκπρόσωποι (;) των ΟΣΦΠ, ΑΕΚ, ΠΑΟ.... τελος πάντων.

Εχω μιά απορία, οκ πολλές αλλα μία βασικά :
Ο Μίχος γιατι δεν δέχεται ποτέ ΤΙΠΟΤΑ σε βάρος του Ολυμπιακού ;
Γιατι αυτοι οι *μπιπ* δημοσιογράφοι ανέχονται τέτοιο επίπεδο σε εμπομπές κρατικών καναλιών ;
Σαν το σκύλο τον εχουν βάλει εκει, μην τυχόν και πει κανεις κατι που δεν αρέσει στον Ολυμπιακό, τσούπ πετάγεται σαν τη τσουτσού ο ΄Μίχος ... και τον ειχα σε εκτίμηση παλιά.Να καταλάβω ποιο ειναι και καλά το concept της εκπομπής, βάλανε τρεις δικηγόρους των ομάδων του Κέντρου κι απέναντι τον αδέκαστο αμερόληπτο σοφό και ο θεατής υποτίθεται οτι γουστάρει να βλέπει να τσακώνονται μιλώντας 3 άτομα μαζί ;Χθες μάλιστα σε μιά στιγμή άκουγα 6 φωνές μαζι ! Μιλούσαν όλι μαζι ο ενας πάνω στον άλλον ! Μπράβο ! Αυτο δείχνει καθαρά ΓΙΑΤΙ το ποδόσφαιρό μας ειναι τόσο εξευτελιστικά χαμηλού επιπέδου. Ουτε να συζητήσουν μπορούν, ουτε εκπομπή της προκοπής μπορούν να κάνουν, και επιπλέον προάγουν συζήτηση χειρότερη του καφενείου.

Γι αυτό μετά κάθονται και ξανα-συζητάνε, ξανα-φωνάζοντας για το τι φταίει ενω φταίνει οι ίδιοι και το επίπεδο τους. Γκαγκάτσηδες και βαλτοί μεσαιωνικών εποχών που πάνε να συντηρήσουν την έχθρα στο ποδόσφαιρο διχάζοντας τους φιλάθλους σε οπαδούς υποχρεωτικά.

Ελεος ρε παιδιά εκει στην ΕΡΤ λυπηθείτε μας.Είστε για κλάμματα, αλλα εμεις τι φταίμε ;

Boυλιαγμένη - πόλο

Η Βουλιαγμένη είναι η κορυφαία ευρωπαϊκή ομάδα στο πόλο γυναικών για το 2009.
Μιά διάκριση που σπάνια πετυχαίνουν ελληνικές ομάδες σε όλα τα αθλήματα.

Μετά και απο την κατάκτηση του Champions Cup τον περασμένο Απρίλη, η ελληνική ομάδα κέρδισε και το ευρωπαϊκό σούπερ καπ, κερδίζοντας στο κολυμβητήριο του Λαιμού με 11-6 την ρωσική Στουρμ Τσέχοφ.

Τα 8-λεπτα: 1-3, 3-0, 4-0, 3-3

Εμείς να πούμε συγχαρητήρια και να θυμίσουμε στους ασχολούμενους με άλλα αθλήματα οτι τέτοιες επιτυχίες ειναι πολύτιμες και μοναδικές.

Ειδικά το ποδόσφαιρό μας πρέπει να ντρέπεται.

Τα θαύματα

Κάθε φορά που απαιτείται να υπερβούν εαυτόν οι παίκτες και η ομάδα, μιλάμε για ενα "θαύμα". Θαύματα στην εποχή μας ;

Πολλές φορές και μάλιστα ομάδες με πολυπληθείς φίλους, πάνε σε μιά ρεβάνς ευρωπαϊκού ματς ( κυρίως ) για να ανατρέψουν μια εντός έδρας ήττα απο τον πρώτο αγώνα ή σε άλλες περιπτώσεις το όνομα του ενός αντιπάλου κάνει τον άλλο να μιλάει για "θαύμα" προκειμένου να φέρει θετικό αποτέλεσμα.

Ομως αυτο που βλέπω δεν ειναι ούτε μαγικό ουτε υπερφυσικό και εξωγήινο.

Βλέπω στο γήπεδο ομάδες καλοδουλεμένες, φρέσκιες με όρεξη και προσηλωμένες στο να παίξουν ποδόσφαιρο και όχι κατι άλλο.

Ειδικά οι ελληνικές ομάδες με πολλούς φίλους όπως ο Παναθηναϊκός, δεν δικαιούται να μιλάει για "θαύμα" σε καμμία περίπτωση. Η ιστορία και το κύρος του συλλόγου δεν επιτρέπουν να πηγαίνεις σαν μικρός που περιμένει ενα ( θεόσταλτο ; ) θαύμα.

Επιβάλλει η ιστορία του συλλόγου να πάς σαν μεγάλος αλλα χωρίς την υπεροψία, αντίθετα με ηρεμία και με πραγματική πίστη στον στόχο. Πάς να παίξεις σαν ίσος προς ίσο, στα μάτια τον κοιτάς με εκτίμηση στην αξία του τον αντίπαλο και αυτός το ίδιο.

Θαύματα δεν υπάρχουν.

Βαβούρα

Πολλή βαβούρα γίνεται κάθε φορά με τα διαιτητικά λάθη.
Το ποδόσφαιρό μας ειναι βαθιά δεμένο με την διαιτησία και το πώς αυτη επηρρεάζει τα αποτελέσματα σε βαθμό να τα αλλιώνει συχνά.
Τα τελευταία 15 χρόνια αυτο το έργο δεν εχει πάψει.
Περάσαμε απο την εποχή της συνδρομητικής τιβι στην εποχή των τηλεοπτικών μαραθώνιων με αναλύσεις επι αναλύσεων των φάσεων και κουβέντα να γίνεται, κυρίως για τις "μεγάλες ομάδες".
Περάσαμε μια εποχή παντοδυναμίας του Ολυμπιακού αμφισβητούμενης ελέω διαιτητικών κονσέρτων αλλα και πρωταθλημάτων κερδισμένων στα χαρτιά.
Ολο αυτο το διάστημα, ενα φωτεινό άστρο φώτισε τα πάντα το 2004 με την κατάκτηση ευρωπαϊκού απο την εθνική μας ομάδα και κανείς δεν περίμενε οτι μετέπειτα θα φώτιζε και την αθλητική μας γύμνια, φτώχεια και μιζέρια.
Τι κι αν αμοίφθηκαν τόσοι και τόσοι με ηγεμονικά συμβόλαια στα χρόνια αυτά ;
Τι κι αν αυτά τα ποσά θα έσωζαν την οικονομία της χώρας αν δίνονταν σε άλλους σκοπούς και όχι για τον Χ και Ψ ποδοσφαιριστή εκ λατινκής αμερικής που τελικά δεν απέδωσε ουτε το 1/20 απο το ποσό που ξοδεύτηκε γι αυτόν ;
Τι κι αν εργάστηκαν δεκάδες προπονητές στην Α' εθνική με φιλοδοξίες, όνειρα, που λατρεύτηκαν και σύντομα διώχτηκαν κακήν κακώς ;
Ακόμα μετά απο τόσα χρόνια ασχολούμαστε με τη διαιτησία.
Και οκ να ασχοληθείς λιγάκι ειναι εντάξει, υγιές.
Μα βλέπεις οτι τσακώνονται οι φίλοι ομάδων για το αν ηταν πέναλτι ή δεν ηταν και αν το δικό τους ηταν πιό πέναλτι απο του άλλου καιο τάδε διαιτητής ευνόησε τον ενα ή τον άλλον.
Εδω ειναι άλλο ενα λάθος που κάνουμε.
Λέμε τον διαιτητή με το όνομά του, ο Κάκος, ο Μποροβήλος κλπ.
Οταν μας γράφει τροχονόμος για παράβαση τον λέμε με το όνομά του ; Δε νομίζω.
Λέμε "ο τροχονόμος", "ο μπάτσος" κλπ
Ο διαιτητής πρέπει να ειναι σωστός και να μην τον αγγίζει καμμία υποψία, να μην ασχολούμαστε με αυτόν και να μην κάνουμε ολόκληρες συζητήσεις για τον κουμπάρο του Βασσάρα και τον ενα και τον άλλο ονομαστικά.
Ο αθλητισμός ειναι χαρά, διασκέδαση, και όχι πόλεμος και γκρίνια.
Φαίνεται οτι δεν θέλει το ποδόσφαιρό μας να διδαχθεί απο το μπάσκετ μας που εχει κάνει άλματα παγκοσμίου επιπέδου και βρίσκεται και Νο. 4 στην παγκόσμια κατάταξη FIBA.
Εχει ακούσει κανείς τόσες πολλές συζητήσεις για τους διαιτητές στο μπάσκετ όσο στο ποδόσφαιρο ;
Ε λοιπόν ο λόγος που δεν πάω στα ποδοσφαιρικά γήπεδα ειναι αυτός.
Δεν θέλω να ακούω να βρίζουν τη μάνα του διαιτητή και των παικτών, θέλω να παρακολουθούν ποδόσφαιρο και όχι να νιώθουν εχθρό τον αντίπαλο και διάβολο τον διαιτητή.
Φαίνεται όμως οτι ειναι θέμα λαού.
Αν είμαστε σαν λαός σωστοί θα καταφέρναμε κι εκει καλύτερα πράγματα.

Ευρωμπάσκετ 2009

Θα μποροούσα να γράψω ενα κατεβατό πράματα γι αυτη την εθνική ομάδα μπάσκετ.
Ας κρατήσουμε τα πιο σημαντικά :
Εφτασε στους 4 της Ευρώπης παίζοντας ημιτελικό με την Ισπανία που πάλι μας κέρδισε.
Ξεκίνησε με τον Καζλάουσκας, με ελλέιψεις σε παλαιούς καλούς παίκτες και με νέα πρόσωπα τους 20χρονους Κουφό και Καλάθη, τον Καϊμακόγλου και τον 31χρονο Καλαμπόκη.
Παραλίγο να ειχε μαζι και τον 19χρονο Παπανικολάου.
Με διέψευσε ο Καζλάουσκας αφού κάτι πρόλαβε να πετύχει θέλοντας να προσθέσει ταχύτητα και ευελιξία. Με τις εμφανίσεις της ομάδας φάνηκε να είμαστε σε καλό δρόμο αλλα και αναπολήσαμε τις εποχές του "βάλ'το αγόρι μου" ειδικά οταν με την Γαλλία χάσαμε για πρώτη φορά μετά απο 23 χρόνια με σούτ στην εκπνοή ενω φωνάζαμε "χάσ'το αγόρι μου".
Αυτο που αποδείχτηκε οτι έλειπε ηταν παίκτες με ταλέντο επιπέδου και είδους Γκασόλ κι ακόμα και ενας - δύο παίκτες σαν τα Γαλλάκια που πηδούσαν ως το ταβάνι.
Δεν λέω οτι ηταν κακές επιλογές οι παίκτες.
Αλλα πολλοί δεν ειχαν παίξει μαζι ποτέ. Μόνο ο Περπέρογλου με Σπανούλη και αντε και λιγο ο Μπουρούσης με Σόφο. Και πάλι, όλοι μαζι ειχαν παίξει μόνο στις προπονήσεις και σε 10 φιλικά παιχνίδια.
Σε αυτές τις διοργανώσεις πρέπει να ξέρουμε οτι παίζει ρόλο και η τύχη, μιά τύχη που έφερε την Σερβία στον σημερινό Τελικό χωρίς κανείς να το ειχε προβλέψει αυτό.
Ολες οι αλλες ομάδες παίζουν κανονικό ευρωπαϊκό μπάσκετ.
Η Ισπανία όχι. Αυτη παίζει το επόμενο ευρωπαϊκό μπάσκετ δημιουργώντας νέα σχολή για τους επόμενους παίκτες της αφου οι σημερινοί θα σταματήσουν σε λιγο καιρό, ισως 2-3 χρόνια. Ταλέντο πολύ, δεμένη ομάδα και άλλη μία τύχη, να εχουν καλή χημεία μεταξύ τους.
Σε εμάς τι χημεία να εχει ο Πρίντεζης με τον Καλαμπόκη πχ και ο Κουφός με τον Σχορτσιανίτη ; Δεν φταίνε τα παιδιά, αυτο ειναι κάτι που καλλιεργείται με τον καιρό και δεν αγοράζεται. Αλλωστε μιά ανανέωση έπρεπε κάποτε να γίνει και δεν δέχομαι οτι ο Καλαμπόκης ειναι 31 και δεν ειναι ανανέωση αυτό.
Αν ήμουν προπονητής θα καλούσα ακόμα κι εναν σαραντάρη αν ηταν καλός.
Ειμαι περήφανος για το ελληνικό μπάσκετ.
Μου έδωσε πάλι χαρά, αγωνία και ενδιαφέρον, ελπίδα οτι έχουμε ελληνες παίκτες και δεν θα πάθουμε αυτο που εχει πάθει το ποδόσφαιρο με την πλημμύρα βραζιλιάνων και άλλων.
Πριν απο αυτην την εθνική ηταν το καλοκαίρι η εθνική Εφήβων καταπληκτική στην Νέα Ζηλανδία και μετά η ίδια σχεδόν εθνική με μικρές αλλαγές, ως Νέων πια, στην Ρόδο.
Χορτάσαμε μπάσκετ φέτος, δεν μπορώ να πώ.
Ας θεωρηθεί επιτυχία η κατάληψη μιάς εκ των τεσσάρων πρώτων θέσεων στο Ευρωμπάσκετ που οδηγεί και στο επόμενο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα αυτο στην Τουρκία το 2010.
Το πετύχαμε κερδίζοντας στην Πολωνία, την ίδια την διοργανώτρια του επόμενου Μουντομπάσκετ.
Είδαμε καλό μπάσκετ, όπως είδαμε και οτι "κάτι" δεν ειχε αυτη η εθνική.
Εχει όμως μέλλον. Συγχαρητήρια σε όλους.

Μαύρο-Ασπρο

Αυτη η Εθνική Ομάδα Ποδοσφαίρου με απογοητεύει.
Ψάχνω να βρω το χαμένο μου γόητρο σε αυτην του μπάσκετ και στο βόλλεϊ και στο πόλο και αλλού.
Προηγείται 0-1 στη Μολδαβία και τρώεει γκόλ στο 90+φεύγα.
Πώς να νιώσω καλά με αυτο το επίπεδο ποδοσφαίρου μας ;
Ενω οι άλλες εθνικές ομάδες με κάνουν περήφανο, αυτη που ήθελα τόσο να πάει στο Μουντιάλ φαίνεται να το αποχαιρετάει πιά.

Ο Τεντάς ανάμεσα στους καλύτερους...

Ακόμα πιστεύετε κάποιοι ότι είναι βοηθός;

Σαλπιγγίδης

Τίποτα άλλο, μόνο Σαλπιγγίδης.
Να που υπάρχουν παίκτες - προσωπικότητες να τραβήξουν και τους συμπαίκτες τους προς τη νίκη.

Για να μη λέμε μετά διάφορα ...

... λέμε απο τώρα οτι η υπόθεση πρόκρισης στο Τσου-Λου για τον Παναθηναϊκό ειναι πολυ δύσκολη. Ακατόρθωτη όχι αλλα δύσκολη ναι. Και αυτό γιατι η ομάδα ειναι ανέτοιμη σαφώς.

... λέμε οτι το χρυσοφόρο και ένδοξο Τσου-Λού εχει γίνει πια η απόδειξη επιτυχίας η όχι.
Ετσι αν κάποιος αποτύχει σε αυτό θα πει μετά : "Στρέφουμε την προσοχή μας στο πρωτάθλημα ..." και θα ακούγεται μίζερο αυτο αν και μονόδρομος πια.

... λέμε οτι όποιες ελληνικές ομάδες καταφέρουν να προχωρήσουν θα φέρουν βαθμούς για την χώρα. Η Λάρισα πάει. Μένουν οι υπόλοιπες και κατι πρέπει να γίνει φέτος, δεν λέει να χάνουμε συνεχώς έδαφος.

Δηλώσεις ,,,

Και ξανά με αναρτήσεις μετα απο ενα μεγάλο διάλειμμα.

Δήλωση του Νικ Καλάθη για το ποιος από τους συμπαίκτες του στην Εθνική μπάσκετ τον έχει εντυπωσιάσει:

"Ο Σπανούλης είναι εξαιρετικός στο να διαβάζει την άμυνα αλλά με έχει εντυπωσιάσει περισσότερο ο Ζήσης. Άλλωστε τον Σπανούλη τον ήξερα και το περίμενα, αλλά τον Ζήση δεν τον είχα ξαναδεί".

Εντυπωσιακό !
Δεν ειμαι ο μόνος που πιστεύει στο πόσο τεράστιος ειναι ο Ζήσης !

---------------------------------------------------------------------------------------

Νικος Πατέρας, πολυμετοχικός, ποδόσφαιρο :

" ...απογοητεύσατε τον κόσμο ... " μπλα μπλα ... "... δώστε τους χαρά ... ευρωπαϊκή ιστορία συλλόγου ... " μπλα μπλα μπλα...

Γιατι μου θυμίζει τον Αβραμόπουλο που ξορκίζει την νέα γρίππη με συνεντεύξεις ;